Posts Tagged ‘Australia’

Pisowska trójca mitomanów

Duch Kaczyńskiego z photoshopa, mitoman Morawiecki negocjujący akcesję Polski do UE i Duda całujący klamkę w Australii

Pisowski festiwal konfabulacji rozpoczął sam prezes. Nie ma go, a jakoby ma czuwać. Nieprzypadkowo to brzmi jak tren. Aby jakoś usprawiedliwić nieobecność Jarosława Kaczyńskiego na konwencji PiS w Sandomierzu jego dama do towarzystwa Joachim Brudziński opublikował na Twitterze zdjęcia prezesa niby przebywającego Beskidzie Sądeckim, w górach, w których o tej porze roku bywał w poprzednich latach.

Ale w tamtym roku i dwa lata temu prezes tak ciężko nie chorował, a jeżeli był zdrowy to nigdy mu nie zdarzyło się opuścić konwencji, na których formułuje program walki z demokracją i opozycją. Zdjęcia Kaczyńskiego są ewidentnie z photoshopa, nie potrzeba do tego wielkiego znawstwa estetyki fotograficznej, aby to stwierdzić. I wcale nie chodzi o to, że barwy sylwetki i tła mają inną intensywność, ale że Kaczyńskiego postać raczej zachowuje się tak, jakby właśnie Brudziński wyszedł z nim na korytarz szpitalny i nie śmiał poprosić o uśmiech, bo możliwe, że Kaczyński nie ma na to sił.

Brudziński ma sztamę z Mateuszem Morawieckim, bo jeden pracował w programie photoshop, a drugi konfabulował na konwencji, aż kłamstwa furczały. Morawiecki w mitomaństwie godny jest Kaczyńskiego, który jednak do totalnego zakłamywania rzeczywistości dochodził latami. Morawiecki to prymus mitoman i już dorównuje swojemu mistrzowi. Miał jakoby być w „Solidarności” i walczyć z komunistami, ale pomyliło mu się, bo „Solidarność Walcząca” walczyła z „Solidarnością”. Pomyliły mu się strony barykady – i niestety wraz z tatusiem Kornelem stał tam, gdzie ZOMO.

W Sandomierzu tak się premier rozpędził, że przypisał sobie negocjacje akcesyjne do Unii Europejskiej i robił to „ja sam”. W ten sposób rozpoczęło się zaklinanie budżetu unijnego w nowej perspektywie budżetowej, ten specjalista mitoman od „ja sam” rżnie elektorat tym, iż uzyska większą kasę z Brukseli niż poprzednicy. Tak! – uzyska, ale sankcje.

Od kilku dni stałą personą dramaturgicznej konfabulacji jest Andrzej Duda, jego wyprawa na antypody do Australii i Nowej Zelandii jest godna przygód barona Münchhausena. Miał na drugiej półkuli zakupić fregaty Adelaide, następnie miał być podpisany kontrakt na okręty, aby go zerwać jak Macierewicz umowę na Caracale, a gdy i to nie wypaliło, miało dojść do bilateralnych rozmów z premierem Australii Malcolmem Turnbullem, lecz ten tylko się przywitał z Dudą i Mariuszem Błaszczakiem – nie będzie tracić czasu na bilateralne rozmowy z ludźmi niepoważnymi. Wysłał w zastępstwie – wbrew pierwotnemu planowi – swoich ministrów. To niestety nie polityka wewnętrzna, takie wpadki są na długo zapamiętywane. I nikt już nie zechce na poważnie z tymi panami rozmawiać.

Tak na dzisiaj wygląda pisowska trójca święta mitomanów. Duch Kaczyńskiego z photoshopa, mitoman Morawiecki negocjujący akcesję Polski do UE i Duda całujący klamkę w Australii.

Duda, prezydent z tombaku

Plany odwiedzin prezydenta Andrzeja Dudy w Australii ulegały zasadniczym korektom ze względu na to, iż od początku cel tej wizyty był iluzoryczny, a gdy prawdopodobnie odpadła decyzja zakupu fregat Adelaide (250 mln dolarów za sztukę), które nadają się tylko do demobilu, pozostała w istocie droga wyprawa wakacyjna na antypody.

Kancelaria Dudy zrzuca winę na Morawieckiego, komentując, że „to kontrakt rządowy, więc to rząd odpowiada za ewentualne fiasko”.

Delegacja ostatecznie wynosi 30 osób, nie skorzystano z żadnego z nowo zakupionych samolotów dla VIP-ów, lecz z drogiej linii Emirates w klasie biznes, w której bilet do Australii kosztuje 22 tysiące złotych. Po kiego diabła więc wybierają się tak daleko?

Pozostawmy na boku propagandową ważność wizyty, podczas której jakoby zostaną „podpisane liczne umowy bilateralne”. Jeden z oficjalnych filarów tej wizyty to „wymiar polonijny”.

Kto mebluje głowy Dudzie i jego otoczeniu takim grafomańskim językiem poetyckim, nie wiem. Ale to świadczy, jakiej jakości to są ludzie. Jeżeli wcześniej mówiliśmy o walczących o demokrację Polakach, iż są ludźmi z marmuru, ze stali, to zarówno Duda, jak i inni kolesie z PiS są ludźmi z tombaku.

Za ich marnymi słowami idą marne czyny. Wspomniany „wymiar polonijny” Duda nie zaprosił do ambasady, czy też konsulatu w Sydney, lecz – uwaga! – do oddalonego od tego olimpijskiego miasta o ok. 35 kilometrów sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w Marayong.

No, bo Duda musi walnąć się na kolana przed klerem, może uda mu się złapać jakąś hostię, prezydent Polski poleciał więc pokazać Polonii i władzom australijskim z jakiego to przybył buszu średniowiecza.

Także nabór dla gawiedzi w sanktuarium podlegał pisowskiej godnej IPN weryfikacji. Aby tam się dostać, trzeba było uzyskać wejściówkę po wypełnieniu specjalnego formularza. I podać dane: imię, nazwisko, PESEL, numer dokumentu tożsamości, numer telefonu.

Dlaczego? Bo Duda boi się, że także i tam usłyszy, że się nie udał, albo zobaczy koszulki z napisem Konstytucja. Bojaźń jest powszechna wśród polityków PiS i niestety należy to napisać: cuchną tchórzem.

Świadoma część Polonii wystosowała list do premiera Malcolma Turnbulla i szefowej australijskiego MSZ, Julie Bishop, pisząc w nim o tym, że Duda nie broni demokracji w Polsce, nie wetuje niekonstytucyjnego prawa, dąży do zmiany konstytucji, by zagwarantować sobie większą władzę, nadać większe prawa wybranym grupom, przy jednoczesnej dyskryminacji mniejszości religijnych i innych mniejszości w Polsce, pozostaje w konflikcie z władzami unijnymi i standardami zachodnimi.

PiS zatem także na antypodach zaprezentuje się jako formacja polityczna z tombaku, z prezydentem z tombaku. Ci „prawdziwi” Polacy są wszyscy z tombaku, bo kto siebie wywyższa na piedestał prawdziwości jest zwykle podrabiany.

Kaczyński pozwolił Morawieckiemu zablokować kupno złomu

W sile 60 chłopa, nie licząc wszak prezydentowej, poleciała do Australii delegacja prezydencko-rządowa, aby nie nabyć fregat rakietowych Adelaide, a jedynie podpisać list intencyjny, bo już raczej wiadomo, że do zakupu nie dojdzie. Tak zadecydował – jak media relacjonują – premier Mateusz Morawiecki, który nie kiwnie palcem w bucie, gdy mu na to nie pozwoli prezes Jarosław Kaczyński.

Jeszcze wczoraj szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego Paweł Soloch zarzekał się, że ten 30-letni pływający złom jest OK: „fregaty obronią nas na Bałtyku”, zaś szef kancelarii Andrzeja Dudy Krzysztof Szczerski wycierając pot z czoła zapewniał: „to „polsko-australijsko-amerykańskie porozumienie wojskowe”. Za to nic na ten temat nie mówił minister obrony Mariusz Błaszczak, bo był zajęty lekturą, co też prasa na świecie pisze o nim jako ekspercie od sodomitów.

Prezes Kaczyński mógł dojść do skądinąd słusznych uczuć patriotycznych, po kiego wyrzucać w błoto miliardy na złom australijski, kiedy za darmo jest rdzewiejąca stępka pod prom w Szczecinie.

Do pisowskiego wariatkowa przyzwyczailiśmy się, a nawet jesteśmy na takie newsy gruboskórni, impregnowani, nie wyzwala się w nas już większe oburzenie. Ot, kolejna głupawka rządzących. Australijczycy też mogą podobnie odczuwać, choć negocjacje były długie i wyczerpujące. Ale ambasadę mają przy Nowogrodzkiej, więc z tym klimatem absurdu są aż nadto zaznajomieni.

Prezydent Duda i tak nie miał w planach spotkania na antypodach z kimś ważnym, bodaj tylko z gubernatorem jednego ze stanów. Przynajmniej Agata Kornhauser-Duda będzie mogła zaprezentować kreację koktajlową. Jest problem, czym Duda ze swymi kompanami wypełnią czas, choć w dzień prezydent może poszusować na nartach wodnych. Mogę mu ponadto podpowiedzieć, by wybrał się na koncert Boba Dylana w Sydney, który jeszcze dziś i jutro koncertuje. Rozumiem, że Dylan to nie Doda i zadkiem nie zakręci.

Inny walor antypodów jest jeszcze taki, że na trasie kawalkady Dudy nie pojawią się protestujący z t-shirtami Konstytucja, ani nie będą w nie ubierać pomniki. Choć kto wie. Przy całej niezłomności Dudy można rzec, iż wybrał dobry kierunek rozwoju osobistego: coraz mniej w nim polityka, a więcej celebryty.

australijscy

PiS kompromituje imię Polski na całym świecie. Dorobiliśmy się się zafajdanego zła: kaczyzmu, kaczokracji. Dotarł ten smród na antypody.

Oto dziennikarze i aktorzy z Australii piszą do Beaty Szydło z Australijskiego Związku Zawodowego, reprezentującego dziennikarzy i aktorów (MEAA):

„Fundamentalną zasadą funkcjonowania nadawców publicznych jest niezależność nadawcy od wpływów rządu. Oznacza to, że nadawca powinien mieć wolną rękę w zatrudnianiu kierownictwa. Tymczasem nowe prawo pozwala ministrowi skarbu zatrudniać i zwalniać prezesów Polskiego Radia i Telewizji Polskiej – co jest złamaniem standardów Unii Europejskiej”.

I dalej:

„To istotne, aby widzowie telewizji publicznej mieli pewność, że to, co oglądają, jest wolne od wpływów rządowych”.

Czy te nasze komusze kaczorstwo jest w stanie to zrozumieć, kwa-kwa?

„Związek nalega, aby przemyśleć tę zmianę w prawie i podjąć kroki mające na celu zapewnienie niezależności polskich mediów publicznych. Nalegamy również, by podjąć wysiłki, które zapewnią wolność prasy. Tak, by dziennikarze mogli pełnić obowiązki wolni od politycznych wpływów”.

kaczokracja

Więcej >>>